Mi Casa Familie

We voelen ons inmiddels geen klant meer, maar bijna familie. Zo simpel is het eigenlijk. Een huis kopen in een ander land, in een taal die je niet spreekt, kan doodeng zijn — maar dankzij dit team werd het juist een warme ervaring, met dank vooral aan Najlae. We ontmoetten Mi Casa Familie op een woonbeurs in Den Bosch. Italië stond eigenlijk op ons lijstje, tot de gesprekken daar ons overtuigden dat Spanje, en dan specifiek de Costa Blanca, veel beter bij ons paste. Een paar maanden later stonden we in Spanje, met een aantal kantoren op de shortlist, in een paar dolle dagen vol bezichtigingen. Eén makelaar liet ons zelfs vallen zodra bleek dat ons budget niet interessant genoeg was — terwijl we al ter plekke waren. Precies dát maakte later het contrast met Mi Casa Familie zo groot. Najlae was vanaf de eerste dag ons aanspreekpunt en bleef dat gedurende het hele traject. Haar bankachtergrond bleek goud waard tijdens de onderhandelingen: ze doorzag financieringsvoorstellen feilloos en gaf ons eerlijk advies, zonder ons ooit richting een verkoop te duwen. Ze dacht ook mee over huizen buiten hun eigen aanbod, en liet de keuze steeds bij ons. Op onze laatste dag in Spanje, uren voor vertrek, bleek het huis van onze dromen net verkocht. Via de connectie met ontwikkelaar Solimar wist het team echter nog een laatste, vergelijkbare woning op loopafstand — en dat werd ons huis. Ons Spaans stelt niets voor, dus we leunden zwaar op het hele team — Manny, Nourdin, Najlae, Benny, Sandra — bij instanties, notaris en alle papierwerk, inclusief onze Hollandse gewoonte om overal naar de prijs te vragen. En ook na de sleuteloverdracht bleef Najlae gewoon bereikbaar voor vragen — precies wanneer je die steun het hardst nodig hebt. Mi Casa Familie: de naam past.

We hebben Mi Casa Familie voor het eerst ontmoet op de Second Home beurs in Den Bosch, in september 2025. Op dat moment waren we eigenlijk op zoek naar een woning in Italië, maar de gesprekken op de beurs en het aantal initiatieven dat we daar zagen, overtuigden ons al snel dat Spanje — en specifiek de Costa Blanca — veel beter bij ons paste dan we vooraf hadden gedacht. Na de beurs hadden we vijf Nederlandstalige makelaarskantoren in Spanje op onze shortlist staan, waaronder Mi Casa Familie. Met drie van hen spraken we af om eind november/begin december samen op huizenjacht te gaan in Spanje. Dat werden een paar intensieve dagen, waarin we zo'n 20 tot 25 woningen en bouwlocaties hebben bezocht. Eén van de kantoren besloot dat ons budget niet interessant genoeg was en meldde zich per WhatsApp af, terwijl wij al in Spanje waren — je weet zelf wel wie je bent. Vanaf dag één was Najlae ons eerste en belangrijkste aanspreekpunt, en dat bleef zo gedurende het hele traject. Wat haar begeleiding bijzonder maakte, was haar achtergrond: ze heeft eerder aan de andere kant van de tafel gewerkt, bij een bank. Die kennis kwam goed van pas tijdens de onderhandelingen — ze begreep precies hoe financieringsvoorstellen en aanbiedingen in elkaar staken, en kon ons daardoor scherp en realistisch adviseren in plaats van ons alleen maar mee te nemen in het verkoopverhaal. Mi Casa Familie dacht met ons mee, ook over woningen die niet in hun eigen portefeuille zaten, en woog steeds eerlijk voor- en nadelen met ons af, zonder dat we ooit het gevoel hadden dat we gestuurd werden richting een verkoop. Dat maakte echt het verschil. Op de laatste dag, een paar uur voor ons vertrek, stonden we samen met hen in een showhuis waarvan we dachten dat we het wilden — helaas bleek dat type al uitverkocht. Maar dankzij de relatie van Mi Casa Familie met projectontwikkelaar Solimar wisten ze nog van één beschikbare woning op loopafstand. Dat huis bleek HET huis te zijn. Liefde op het eerste gezicht. Ons Spaans is op dit moment nog nagenoeg nihil, dus we waren blij dat Manny, Nourdin, Najlae, Benny, Sandra en de rest van het team van Mi Casa bij elke stap intensief betrokken waren: gesprekken met instanties, bedrijven, notarissen, en natuurlijk de eeuwenoude Nederlandse vraag — "kan het ook voor iets minder?" Ze regelden alles end-to-end, en fungeerden daarnaast als extra paar ogen bij documenten en contracten. Ook na de daadwerkelijke overdracht bleef Najlae actief betrokken bij de verdere afhandeling, wat voor ons enorm veel rust gaf in een proces waarin we zelf de taal en de regelgeving niet goed kunnen doorgronden. Natuurlijk hebben ze, naast hun werk als makelaar/projectontwikkelaar, ook een druk privéleven. Berichten die 's avonds of 's nachts binnenkomen, worden weleens pas de volgende dag beantwoord — en valt er een Spaanse feestdag tussen (en die hebben ze er nogal wat), dan kan het net iets langer duren. Maar dat hoort gewoon bij het Spaanse ritme, en inmiddels zijn we dat gaan waarderen. We zijn niet alleen blij dat we (voor ons) de beste woning aan de Costa hebben gevonden, maar ook dat we onderweg een groep bekende gezichten, kennissen en vrienden hebben gemaakt — we voelen ons echt onderdeel van een familie. Mi Casa Familie.

Helaas zeker geen goede ervaring met deze makelaar. Ze beloven je van A tot Z te ontzorgen, maar in de praktijk is het gewoon triest. Tijdens het eerste bezoek na de aankoop, bleek dat meerdere belangrijke dingen die we in het showhuis hebben gezien, niet in de deal zaten, omdat dat extra’s zouden zijn, waar wij niet op zijn gewezen . Dat terwijl we tijdens het bezoek aan het showhuis, expliciet gevraagd hebben of het huis dat we zouden kopen exact hetzelfde zou zijn. Dat werd ons verzekerd, het was immers het showhuis. Een gedeelte van die “extra’s” hebben we later nog kunnen krijgen tegen forse bijbetaling. De andere gewoon niet. De communicatie vanuit Manny is ronduit slecht, de belofte de bouw te monitoren en regelmatig updates te geven met foto’s en video is niet nagekomen. In een jaar tijd 1 x gedaan en daarna nog 2 keer op aandringen. Op zaken die fout gingen en waar we zelfs herhaaldelijk op gewezen hebben met de vraag hier op te letten werd niet de nodige actie ondernomen waardoor wij achteraf met probleem zaten. Wegens de verhalen die rond gaan over slordige afwerking van de huizen en de laconieke manier hoe daar over wordt gedaan wilden we voor de oplevering een extern expertisebureau inschakelen. Onervaren als we zijn weten wij niet waar naar te moeten kijken en wat acceptabel is. Manny heeft ons dat afgeraden, met zijn meer dan 30 jaren ervaring wist hij echt wel hoe het werkt. Hij zou de oplevering zelf doen, en kijken alsof het voor hemzelf was. Hoewel ons vertrouwen al niet zo groot meer was besloten we toch zijn advies aan te nemen. We dachten dat, na de steken die hij had laten vallen, hij dat nu wel wat zou goed maken. Helaas, al meteen aan het begin van de oplevering, zei hij dat hij weg moest. We moesten maar foto’s maken van wat er nog gedaan moest worden en naar de promotor sturen. En weg was hij met zijn 30 jaren ervaring. Wij bijven zitten met een waslijst aan punten, die nog langer werd vanaf het moment dat we in het huis trokken. Punten die we bij de oplevering niet hebben gezien, maar die iemand met ervaring wel had kunnen of moeten opmerken. En die voorkomen hadden kunnen worden als de belofte de bouw te monitoren een klein beetje was nagekomen. Weken na de oplevering blijken de zonnepanelen op het huis (met A-label, waar die panelen essentieel onderdeel van zijn) niet gekeurd en gecertificeerd zijn. Dat certificaat is nodig om de panelen te legaliseren en bij de netwerkbeheerder aan te melden en stroom terug te kunnen leveren. Wettelijk gezien moet de installateur dat afgeven bij de installatie. We hebben Manny gevraagd dat op te pikken maar zelfs dat heeft hij niet gedaan. Wat ons betreft is zelfs ėėn ster nog te veel.